نوروز 1389 مبارک

 

 

اول خدا

 

 

دوستان نازنینم  سلام

امیدوارم سال جدید منشاء خیر و برکت برای همه تون باشه.

دعا برای سلامتی و ظهور آقا امام زمان "عج" یادتون نره.

 

مرا می شناسی تو ای عشق !

 

اول خدا

 

دل روشنی دارم ای عشق

صدایم کن از هر کجا می توانی

صدا کن مرا از صدف های سرشار باران

صدا کن مرا از گلوگاه سبز شکفتن

صدایم کن از خلوت خاطرات پرستو

بگو پشت پرواز مرغان عاشق

 چه رازی است ؟

بگو با کدامین نفس

می توان تا کبوتر سفرکرد ؟

بگو با کدامین افق

می توان تاشقایق خطر کرد ؟

مرا می شناسی تو ای عشق !

من از آشنایان احساس آبم

و همسایه ام مهربانی است

و طوفان یک گل

مرا زیر و رو کرد.

پرم از عبور پرستو

صدای صنوبر

سلام سپیدار

پرم از شکیب و شکوه درختان

و در من تپش های قلب علف

ریشه دارد.

دل من ، گره گیر چشم نجیب گیاه است

صدای نفس های سبزینه را می شناسم

و نجوای شبنم

مرا می برد تا افق های باز بشارت

مرا می شناسی تو ای عشق

که در من گره خورده احساس رویش

گره خورده ام من به پرهای پرواز

گره خورده ام من به معنای فردا

گره خورده ام من به آن راز روشن

که می آید از سمت سبز عدالت

دل تشنه ای دارم ای عشق

صدایم کن از بارش بید مجنون

صدایم کن از ذهن زاینده ی ابر

مرا زنده کن زیر آوار باران

مرا تازه کن در نفس های بار آور برگ

مرا خنده کن بر لبانی

که شب  را نگفتند

مرا آشنا کن به گل های شوقی

که این سو شکستند و آن سو شکفتند

دل نورسی دارم ای عشق

مرا پل بزن تا نسیم نوازش

مرا پل بزن تا تکاپوی خورشید

مرا پل بزن تا حضور جوانه

مرا پل بزن تا سحر

تا سبدهای بار آور باغ

دل عاشقی دارم ای عشق

صدایم کن از صبر سجاده ی شب

صدایم کن از سمت بیداری کوه

صدایم کن از صبح یک مرد

بر مرکب نور

صدایم کن از نور یک فتح ، بر شانه ی شهر

تو را می شناسم من ای عشق

شبی عطر گام تو در کوچه پیچید

من از شعر پیراهنی بر تنم بود

به دستم چراغ دلم را گرفتم

ودر کوچه عطر عبور تو پر بود

ودر کوچه ، باران چه یکریز وسرشار

گرفتم به سر چتر باران

کسی در نگاهم نفس زد

و سر تا سر شب

پر از جستجوی تو بودم

و سر تا سر روز

پراز جستجوی تو هستم

صدایم کن ای عشق

صدایم کن از پشت این جستجوی همیشه !

 

                                        "محمد رضا عبدالملکیان "

 

 

چهارشنبه سوری

 

اول خدا

 

چهارشنبه سوری

آتشی از عشق خواهم افروخت

تا سرخی هایش از آن تو شود و

زردی هایت از آن قلبم !!!

                                 " میلاد تهرانی "

منبع : مجله ی موفقیت

 

رها رها رها من

 

اول خدا

 

 

نه بسته ام به کس دل

نه بسته کس به من دل

 

چو تخته پاره بر موج

رها رها رها من

 

زمن هر آن که او شد

چو دل به سینه نزدیک

 

به من هر آن که نزدیک

از او جدا جدا من

 

نه چشم دل به سویی

نه باده در سبویی

 

که تر کنم گلویی

به یاد آشنا من

 

ستاره ها نهفتند

در آسمان ابری

 

دلم گرفته ای دوست

هوای گریه با من

 

                        " شاعر : سیمین بهبهانی  / خواننده : همایون شجریان "

 

شبانگاهان...

 

 

اول خدا

 

هعغف

شبانگاهان تا حریم فلک چون زبانه کشد سوز آوازم

شرر ریزد بی امان به دل ساکنان فلک ناله ی سازم

 

دل شیدا حلقه را شکند تا بر آید و راه سفر گیرد

مگریک دم گرم و شعله فشان تا به بام جهان بال و پر گیرد

 

خوشا ای دل بال و پر زدنت ، شعله ور شدنت در شبانگاهی

به بزم غم  دیدگان تری ، جان پر شرری ، شعله ی آهی

 

بیا ساقی تا به دست طلب گیرم از کف تو جام پی در پی

به داد دل ای قرار دل ، نوبهار دلم می رسی پس کی ؟

 

چو آن ابر نوبهارم به دل شور گریه دارم من می توانم آیا نبارم من

 

نه تنها از من قرار دل می رباید این شور شیدایی

جهانی را دیده ام یکسر ، دیده ام یکسر ، غرق دریای ناشکیبایی

 

بیا در جان مشتاقان گل افشان کن ، گل افشان کن

به روی خود ، شب ما را چراغان کن چراغان کن

 

چو آن ابر نوبهارم به دل شور گریه دارم من می توانم آیا نبارم من

 

                     " خواننده : عبدالحسین مختاباد "

 

ما را بیا از این همه دلواپسی در آر

 

 

 

                              یا قاضی الحاجات

 

یا ابا صالح المهدی "عج" ادرکنی

 

 

روشن ترین ستاره ی این آسمان تار

بردخمه های تیره ی دل روشنی ببار

 

من زنده ام به یمن نفس های گرم تو

ای پیک سبز پوش و مسیحا دم بهار

 

باتو دلم چو آینه شفاف می شود

بی تو گرفته است تمام مرا غبار

 

بر برگ برگ دفتر ما ثبت کرده اند

یک عمر جست و جوی تو ، یک عمر انتظار

 

یک  شب بیا به حرمت این چشم های خیس

بر دیدگان مانده به راهم قدم گذار

 

ما مانده ایم در خم این کوچه های تنگ

ما را بیا از این همه دلواپسی در آر

 

برگرد روشنای دل انگیز آفتاب

مولای آب و آینه ، مولای ذوالفقار

                                        "  ؟  "

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و اهلک اعدائهم

 

..هیچ غمی نیست !

 

اول خدا

 

گفتیم به خود می گذرد ، هیچ غمی نیست

ای وای ! که هر روز ز دیروز بدتر شد

 

ما هیچ ندیدیم ز دیروز و از امروز

با می گذرد می گذرد ، عمر هدر شد

 

                                                                              "کریم محمدی "

 

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

 

اول خدا

 

            

صبر ایوب !

 

اول خدا

گویند : زمانی یکی از نویسندگان به سراغ " حبیب یغمایی " که در آن روزگار مجله ی یغما را منتشر

می کرد ، آمده و گفت :

- الآن دو ماه است که چندین مقاله برای شما فرستاده ام ، ولی هنوز یکی از آنها را هم ، چاپ نکرده اید.

یغمایی با طمأنینه پاسخ داد :

- حوصله داشته باشید ، " فردوسی " هزار سال صبر کرد تا شاهنامه را چاپ کردند !

 

                                                                                      " نیش و نوش / خلیل محمد زاده "

 

انتظار

 

اول خدا

 

مرثیه ی انتظار را هرچه خواندیم

پایانی نداشت

کاش...

انتظار

یک دوبیتی بود !

                                     "مصطفی صابری "

 

ایستگاه اجابت دعا !

 

اول خدا

 

 یک نفردلش شکسته بود
 

 توی ایستگاه اجابت دعا
 

 منتظر نشسته بود
 

 منتظر ولی دعای او
 

 دیرکرده بود
 

 اوخبرنداشت که دعای کوچکش
 

 توی چهارراه آسمان
 

 پشت یک چراغ قرمزشلوغ
 

 گیر کرده بود
 

 اونشست وبازهم نشست
 

 روزها یکی یکی
 

 ازکناراوگذشت
 

 روی هیچ چیزوهیچ جا
 

 ازدعای او اثر نبود
 

 هیچ کس
 

ا زمسیررفت و آمد دعای او
 

 باخبرنبود
 

 باخودش فکرکرد
 

 پس دعای من کجاست؟
 

 اوچرا نمی رسد؟
 

 شاید این دعا
 

 راه را اشتباه رفته است
 

 پس بلند شد
 

 رفت تا به آن دعا
 

 راه را نشان دهد
 

 رفت تا اینکه پیش ازآمدن برای او
 

 دست دوستی تکان دهد
 

 رفت
 

 پس چراغ چهارراه آسمان سبز شد
 

 رفت وبا صدای رفتنش
 

 کوچه های خاکی زمین
 

 جاده های کهکشان
 

 سبز شد
 

 اوازاین طرف ، دعا ازآن طرف
 

 درمیان راه
 

 باهم آن دو روبرو شدند
 

 دست توی دست هم گذاشتند
 

 ازصمیم قلب گرم گفتگو شدند
 

 وای که چقدر حرف داشتند............
 

 برفها
 

 کم کم آب می شوند
 

 شب
 

 ذره ذره آفتاب می شود
 

 ودعای هرکسی
 

 رفته رفته توی راه
 

 مستجاب میشود...............
 
 
 
                                    " عرفان نظر آهاری "
 
 

سلام...

 

اول خدا

 

                          

 

سلام یعنی : عشق

هزار بار سلام

دوستان نازنینی که محبت دارن و نظر می دن  لطفاْ آدرس وبشون رو فراموش نکنن.

شاد باشین و زلال    فاطیماه 

 

لو لو خور خوره !

 

 

اول خدا

 

رشید بن زبیر مصری یکی از قضات با علم و دانش بود که در قرن ششم

 زندگی می کرد.

او قدی کوتاه ، رنگی تیره ، لب هایی درشت و بینی پهنی داشت

وبسیارزشت و کریه منظر بود.

او یک روز از خانه خارج شد و دیر به منزل باز گشت.

رفقا علت تاخیر راپرسیدند:

او علت را نمی گفت . اصرار کردند ، سرانجام گفت :

امروز از فلان محل عبور می کردم . با زنی زیبا برخورد کردم.

او با چشم علاقه به من نگاه کرد ومن از خوشحالی ، خودم را فراموش کردم.

با گوشه ی چشم اشاره کرد ، دنبال او راه افتادم .

 کوچه هایی را یکی پس از دیگری پیمودم تا به منزلی رسیدم.

 در را گشود ،داخل شد و به من نیز اشاره کرد، وارد شدم.

 نقاب از صورت چون ماه خود گرفت.سپس دست ها را به هم زد و کسی را

نام برد ، دخترکی بسیار زیبا از طبقه ی بالای عمارت به صحن خانه آمد.

زن به دختر بچه گفت :

اگر یک بار دیگر بستر خود را خیس کنی ، تو را به این قاضی می دهم تا بخورد !

سپس رو به من کرد و گفت :

امیدوارم که خداوند احسان خود را در بزرگواری قاضی از ما سلب نفرماید ،

عزت برقرار !

با شرمساری و حماقتی که از من صادر شد ، از خانه بیرون آمدم و از شدت

ناراحتی راه خانه را گم کردم و در کوچه ها سرگردان می گشتم و به همین

 دلیل دیر آمدم!

                                             "هزار ویک حکایت اخلاقی "

 

آی ستاره ! آی ستاره !

 

اول خدا

 

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

دوباره این دل دیوونه واسه ات دلتنگه

 

وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه ها !

اسم تو برای من قشنگ ترین آهنگه

 

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

با تو اما می رسم به قله ی آوازم

 

اگه تا آخر این ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا می سازم

 

با یه چشمک دوباره من و زنده کن ستاره

نذار از نفس بیافتم ، تویی تنها راه چاره

 

آی ستاره ! آی ستاره ! بی تو شب نوری نداره

این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره

 

تویی که عشقم و از نگاه من می خونی

تویی که تو طپش ترانه هام پنهونی

 

تویی که هم نفس همیشه ی آوازی

تویی که آخر قصه ی من و می دونی

 

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

اگه خونه ام بی چراغ چشم تو تاریکه

 

می دونم آخر قصه می رسی به داد من

لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

 

                  " شاعر : یغما گلرویی /خواننده : شادمهر عقیلی "

 

 

وبا چه  قید بگویم..؟!

 

یا ابا صالح"عج"

 

کجاست جای تو در جمله ی زمان که هنوز...

که پیش ازاین؟که هم اکنون؟که بعداز آن؟که هنوز؟

 

وبا چه  قید بگویم که  دوستت دارم؟

که تا ابد؟ که همیشه؟ که جاودان؟ که هنوز؟

 

سوال می کنم از تو: هنوز منتظری؟

توغنچه می کنی این بار هم دهان،که هنوز...

 

چه قدر دلخورم از این جهان بی موعود!

از این زمین که پیاپی...وآسمان که هنوز...

 

جهان سه نقطه ی پوچی است،خالی از نامت!

پر از" همیشه ، همینطور از همانکه ، هنوز"

 

همه پناه گرفتند در پی "هرگز"

وپشت"هیچ"نشستند از این گمان که "هنوز"

 

ولی تو "حتما"ی  و اتفاق می افتی!

ولی تو "باید"ی  ای حس ناگهان که هنوز...

 

در آستان جهان ایستاده  چون خورشید!

همان که می دهد از ابرها نشان که هنوز...

 

شکسته ساعت و تقویم ، پاره پاره شد.

به جستجوی کسی ! آن سوی زمان، که هنوز...

 

                                         " محمد سعید میرزایی"

 

اللهم صل علی محمدوآل محمدوعجل فرجهم واهلک اعدائهم

 

 

دست ها 2

 

 

اول خدا

 

دستی تکان نداد ،وقتی دلم شکست

 

                                                       باور نمی کنم ، شاید نداشت دست  

 

هرچند می شنید ، فریادهای دل

                                                 اما غریبه وار ، از کوچه رخت بست  

 

من با خیال او ، این جا نشسته ام

 

                                                       او بی خیال من با دیگری نشست  

 

دیری است مانده ام ، بیهوده منتظر

 

                                                    ای کاش می رسید لیلا ز دور دست  

 

هرگز ندیدمش ، اما هنوز هم

 

                                                   نفرین نمی کنم ، شاید نداشت دست !

 

  

                                                          "سید جواد طباطبایی"

 

 

دست ها 1

 

اول خدا

 

 

  دستی تکان بده ، حالاکه می روی 

                                            دلتنگ می شوم ،تنها که می روی

 

پیشانی ات اگر ، خط خوردگی نداشت

                                       می خواندمش که تو ،تو با که می روی

 

لیلا نگاه کن ، در چشم های من 

                                     حالا بگو کجاست ؟! آن جا که می روی

 

نفرین نمی کنم ، شاید ببینمت

                                           دنیا به کام تو ، هر جا که می روی

 

یک لحظه صبر کن ،شاید ندیدمت 

                                           دستی تکان بده حالا که می روی!  

 

                                                         "سید جواد طباطبایی"

 

الهی !

 

الهی !

اگر می آزمایی ، توان تحمل و صبر مرا زیاد کن !

اگر می آموزی ، ادراکم را وسعت ده !

اگر می بخشایی ، ظرفیتم را افزایش ده !

اگر می ستانی ، گوهر کمال را ارزانی کن !

و اگر می رهانی...

خدایا !

حتی لحظه ای مرا به حال خود رها مکن ، که نیاز نیازمندان را تنها

توپاسخگویی که بی نیاز از هر نیازی !

 

 

اول خدا

 

 

 

ادامه نوشته